Karl og kerlíng
(Based on the account of Vigfús Gíslason)
Two trolls from the inner reaches of Breiðafjarðardalir set off one night and went west across Breiðafjörður to the lands of Flatey. They fetched an island from there, which they intended to give to the church at Snóksdalur and bring with them south to Snóksdalspollar; these are located north of the mouth of Hörðudalur in Breiðafjarðardalir, by Hvammsfjörður. The male troll walked in front, leading the island, while the female troll drove it from behind. Nothing more is told of their journey until they had brought the island south across Breiðafjörður and into Hvammsfjörður.
However, when they had arrived with it off the coast of Staðarfell, the trolls were caught by the daylight, so the island remained stationary in the lands of Staðarfell, and it is still there today, called Lambey. Upon this, both the male and female trolls turned into stone pillars; the male pillar is inside (closer to land than) the island because he was leading, and the gap between him and the island is so small that one can step between them; the male troll himself is a tall and thin stone pillar. The female troll became a stone pillar outside the island and is further from the island than the male; she is also somewhat shorter than him, but a good deal sturdier. These pillars are still called Karl and Kerling.
Learn more
→ Complete guide to Icelandic pronunciation
→ Icelandic grammar lessons for all
Original text
(Eptir frásögn Vigfúsar Gíslasonar)
Tvö tröll framan úr Breiðafjarðardölum tóku sig til eina nótt og brugðu sèr vestur yfir Breiðafjörð, vestur í Flateyarlönd. Sóktu þau þángað ey eina, sem þau ætluðu að gefa Snóksdalskirkju og fara með hana með sèr suður í Snóksdalspolla; þeir eru fyrir norðan mynnið á Hörðudal í Breiðafjarðardölum, við Hvammsfjörð. Karlinn gekk á undan, og teymdi eyna, en kerlíngin rak á eptir. Nú segir ekki af ferðum þeirra, fyrr en þau voru komin með eyna suður yfir Breiðafjörð, og inn á Hvammsfjörð.
En þegar þau voru komin með hana framundan Staðarfelli, dagaði tröllin uppi, svo eyan varð kyr í Staðarfellslöndum, og er hún þar enn í dag, og heitir Lambey. Karl og kerlíng urðu við það bæði að steindrángum, karlinn fyrir innan eyna, því hann var á undan, og er bilið svo lítið milli hans og eyarinnar, að þar má stíga á milli; karlinn er sjálfur hár og mjór steindrángi. Kerlíngin varð að steindránga fyrir utan eyna, og er hún leingra frá eynni, en karlinn; hún er og nokkru lægri, en hann, en góðum mun gildari. Drángar þessir heita enn Karl og Kerlíng.
