Kort frá Möðruvöllum og sjóskrímslið
Kort, who will be mentioned later, was once fishing during the winter season, as often before, and was staying in a fishing hut (sjóbúð) with others, somewhere south along the coast. There was a lock on the hut that could neither be locked nor opened except with a key.
It happened one night, when they had locked the hut from the inside for the evening and everyone had fallen asleep, that Kort dreams that a monster (ófreskja) seems to come into the hut and take his hand. He thinks he stands up and goes with it underneath the bed, and the monster leads him out through the hut wall; but that seemed a tight passage to Kort.
After that, the monster leads him down to the beach and out to the water's edge. He then feels that it wants to put him into the sea, but then he thinks he goes into a frenzy in his sleep—as was sometimes his habit—and he handled the monster roughly. It ended between them that Kort got the upper hand and threw it into the sea.
At that moment he woke up; he was standing down by the water's edge in only his underwear, just as he had lain down that evening. He thought at first that he had walked there in his sleep; but when he arrived back at the hut doors and found them locked, just as they had been secured that evening, so that he could not get in until he woke his shipmates and they unlocked it for him, he began to suspect that something other than mere sleepwalking had been at play, and that this had happened in reality, just as it had appeared to him in his sleep.
Learn more
→ Complete guide to Icelandic pronunciation
→ Icelandic grammar lessons for all
Original text
Kort þessi, sem síðar verður getið, reri einu sinni, sem optar, vetrarvertíð, og lá við í sjóbúð einni, sem fleiri lágu við, einhverstaðar suður með sjó. Fyrir búðinni var skrá, sem hvorki varð læst nè lokið upp nema með lykli.
Eina nótt var það, er þeir höfðu lokað búðinni um kvöldið að innan, og allir voru sofnaðir, að Kort dreymir, að honum þykir einhver ófreskja koma inn í búðina, og taka í hendina á sèr. Þykist hann þá standa upp og fara með henni inn undir rúmið, og teymir skrímslið hann þar út í gegnum búðarvegginn; en það þókti Kort þraung leið.
Eptir það leiðir skrímslið hann ofan í fjöru og fram að flæðarmáli; finnur hann þá, að það vill koma sèr í sjóinn, en þá þykist hann hamast í svefninum, eins og hann átti stundum vanda til, og tók þá ómjúkt á skrímslinu, og lauk svo með þeim, að Kort bar hærri hlutann, og kom því í sjóinn.
Í því vaknaði hann; stóð hann þá niður við flæðarmál í nærfötunum einum, eins og hann hafði lagzt út af um kvöldið. Hugsaði hann þá fyrst, að hann hefði geingið þángað í svefni; en þegar hann kom heim að búðar-dyrunum og fann þær læstar, eins og geingið hafði verið frá þeim um kvöldið, svo hann komst ekki inn, fyrr en hann vakti lagsmenn sína, og þeir luku upp fyrir honum, fór hann að gruna, að einhver brögð hefðu önnur verið í tafli, en svefn-gánga ein, og að þetta hefði verið svo í raun og veru, sem fyrir hann hafði borið í svefninum.
