„Upp koma svik um síðir“
Once, a grave was dug in a churchyard at a certain parsonage; along with other remains, a skull was unearthed, and a knitting needle was stuck through it. The priest kept the skull until the next holy day's service. He waited until all the people had arrived in church, and then he fixed the skull above the church door.
After the service, the priest went out first with his assistants and observed those who were leaving. They noticed nothing unusual and then checked if anyone remained inside; there they found a very old woman stooping behind the door, and she had to be forced to leave. At that moment, three drops of blood dripped from the skull onto the woman's head-shawl.
She then said: "Treachery will out eventually." She then confessed that she had caused her first husband's death by driving a needle through his head. She had been young then and had married him against her will, and their life together had been brief. The woman had prepared the body herself, and no one else had examined it. Later, she had married another man, but he was also dead by then. It is said that this old woman was drowned, as was done to mothers who killed their own children.
Learn more
→ Complete guide to Icelandic pronunciation
→ Icelandic grammar lessons for all
Original text
(Sèra Skúli Gíslason eptir sögn í Vatnsdal nyrðra.)
Einu sinni var tekin gröf í kirkjugarði á prestsetri nokkru; kom þar upp með öðrum grepti hauskúpa ein, og stóð bandprjónn gegnum hana. Prestur geymdi hauskúpuna, þángað til messað var næsta helgan dag á eptir. Beið hann þess, að alt fólk var komið í kirkju, og festi hann þá hauskúpuna upp yfir kirkjudyrum.
Eptir embætti gekk prestur fyrstur út með meðhjálpurunum, og hugði að þeim, sem út geingu. Þeir urðu einkis varir og gættu þá að, hvort nokkur væri eptir inni; en þar var kerlíng ein gömul mjög, sem bograði að hurðarbaki, og varð að neyða hana til útgaungu. Drupu þá þrír blóðdropar af kúpunni niður á faldtraf kerlíngar. Hún mælti þá: „Upp koma svik um síðir.“
Gekkst hún þá við því, að hún hefði ráðið fyrri manni sínum bana, með því að reka prjón gegnum höfuð hans. Var hún þá úng og hafði átt hann nauðug, og samfarir þeirra verið skammar. Konan bjó sjálf um líkið, og höfðu ekki aðrir hugað að því. Síðan hafði hún geingið að eiga annan mann, en hann var þá og dauður. Það er mælt, að kerlíngu þessari væri drekt, eins og gjört var mæðrum, er fyrir fóru börnum sínum.
