Ketill prestur í Húsavík
In the north, there was a priest named Ketill; he was Jónsson and lived in Húsavík. He had coffins dug up from the churchyard, saying he did so because the churchyard had become so crowded, and these coffins were nothing but a waste of space since the bodies were completely decomposed. Once, it so happened that three old women were out in the kitchen and were burning the coffins; a spark then jumped from the fire onto one of the women. Her clothes quickly caught fire, and then so did the clothes of the other women, for they were all near each other.
The fire was so intense that they were all dead before people arrived to extinguish the flames. During the night, the priest dreamed that a man came to him and said: "You shall not succeed in making room in the churchyard, though you are tearing up our coffins; for now I have killed three old women at your house in revenge for us, and they take up some space in the yard, and I shall kill even more if you do not cease this behavior of yours". The man then went away; but the priest woke up and never again dug up any coffin from the churchyard.
Learn more
→ Complete guide to Icelandic pronunciation
→ Icelandic grammar lessons for all
Original text
(Vestan af Skarðsströnd)
Fyrir norðan var prestur að nafni Ketill; hann var Jónsson, og bjó á Húsavík. Hann lèt grafa upp líkkistur úr kirkjugarðinum, og sagðist hann gjöra það af því, að svo rúmlítið væri orðið í kirkjugarðinum, en ekki væri annað en órými að þessum kistum, þar sem líkin væru alveg rotnuð. Einu sinni stóð svo á, að þrjár kerlíngar voru frammi í eldhúsi, og voru að brenna kistunum; stökk þá úr eldinum neisti og á eina kerlínguna; kviknaði fljótt í fötum hernnar, og svo líka í fötum hinna kerlínganna; því að þær voru allar nærri hverri annari.
Var eldurinn svo ákafur, að þær voru allar dauðar, áður en fólk kom til og slökti eldinn. Um nóttina dreymdi prest, maður koma til sín og segja: „Þèr skal ei auðnast að rýmka til í kirkjugarðinum, þótt þú sèrt að rífa upp kisturnar okkar; því nú hefi eg drepið þrjár kerlíngar hjá þèr til hefndar fyrir oss, og taka þær upp nokkurt rúm í garðinum, og enn fleiri skal eg drepa, ef þú lætur ekki af þessu athæfi þínu“. Fór maðurinn svo á burt; en prestur vaknaði og gróf aldrei framar upp neina kistu úr kirkjugarðinum.
