Karítas Bjarnadóttir
Karítas Bjarnadóttir was the name of a girl in Búðardalur in the West, who later lived there and was considered a respectable woman. She once walked out of the living room (baðstofa) into another house to fetch some wadmal (woven wool cloth). But when she came back in, she was greatly distressed, covered all over in blood, and held a bloody knife in her hand.
An elf-man (álfamaður) had come to her, grabbed her arm, and intended to carry her away with him. But she had drawn the knife and cut him right across the arm; at that, he let her go. After this, the girl was strictly guarded to protect her from the revenge of this hidden person.
Three years later, she was sent to a mountain dairy hut (sel) with another girl, as she was never to be left alone. One time, the girl accompanying Karítas left her sleeping for a long while and went out of the hut. In the meantime, an elf-woman came to Karítas where she lay sleeping and said: “Now I shall repay you for that son of mine.” She then grabbed Karítas in the side so that she woke up, and Karítas was never whole (healthy) again afterward.
This tale illustrates the dangerous nature of crossing the hidden people, where a defensive act (cutting the elf-man) led to a delayed, retaliatory curse (the injury from the elf-woman).
Learn more
→ Complete guide to Icelandic pronunciation
→ Icelandic grammar lessons for all
Original text
Karítas Bjarnadóttir hét stúlka í Búðardal fyrir vestan, er síðar bjó þar og þókti sómakona. Hún gekk einu sinni út úr baðstofunni í annað hús til að sækja vaðmál. En þegar hún kom inn aptur, var hún mjög trufluð, öll útuð í blóði, og hélt á blóðugum hníf í hendinni. Alfamaður hafði komið til hennar, gripið um hendina á henni og ætlað að nema hana burt með sèr. En hún hafði brugðið hnífnum, og skorið hann þvert yfir um hendina; við það slepti hann henni. Eptir þetta voru hafðar sterkar gætur á stúlkunni, til að verja hana fyrir hefnd huldumanns þessa. Þremur árum síðar var hún látin fara í sel og önnur stúlka með henni, er aldrei mátti láta hana vera eina. Einu sinni yfirgaf stúlkan Karítas sofandi drukklanga stund, og gekk eitthvað út úr selinu, á meðan kom álfkona að Karítas, þær sem hún lá sofandi, og sagði: „Nú skal eg launa þèr fyrir hann son minn.“ Greip hún svo í síðuna á Karítas, svo hún vaknaði, og varð aldrei heil síðan.
